Neden?
M. JALE BAYAV
TÜSAF Yönetim Kurulu Üyesi
Eğitime önem vermiyoruz. Cahil olmaktan utanmıyoruz. Birbirimizi, tüm canlıları yeterince sevmiyor saymıyoruz. Anlamıyor ve dinlemiyoruz.
Sorunun cevabına “çünki” diye başlamamız ve açıklamamız öğretildi.
Neden bunca nefret, intikam, kavga, öldürme, isyan?
Neden, tedbirsizlik, dikkatsizlik,yetersiz önlem?
Neden, sevgisizlik, anlayışsızlık, kırgınlık?
Nedenler… Niçinler… Nasıllar… Çok…
Artık çünki diye başlayan cevaplarım yok.
Bunca masum, günahsız insanların bir hiç uğruna hayatlarının baharında sorumsuzca yok olmalarının hiçbir cevabı olamaz.
İçim acıyor, karanlığın içinde bir tünele girmişçesine kendime bir yol, bir ışık bulmaya çalışıyorum.
O ışık bize huzur dolu bir yol göstersin.
Aydınlık ve cennet gibi bir dünya da yaşamak istiyorum herkes gibi. Gelecek kaygısı olmadan güvenle ve sevgiyle yaşamayı hayal etmek artık bir ütopya mı yoksa?
Cahil olmaktan utanmıyoruz
Çocuklarımızın hayallerini yok etmelerine yollarını kaybetmelerine, karanlıklara sürüklemelerine izin vermemeliyiz. Çaresiz miyiz? Çare biz miyiz? Birlik olmak tek ses olmayı becerebilmek şart. Her kafadan ayrı bir ses çıkınca kimse kimseyi ne dinliyor, ne de anlıyor.
Kaos ve karmaşa böyle başlıyor. Her zaman, her konuda. Elbette düşünce, inanç, bilgi farklılıkları olacak. Önemli olan tüm farklı düşüncelerin sentezini doğru yapabilmek. Ne yazık ki en iyi yapabildiğimiz şey yapamamak ya da yapmamak. İşte burada benim çünki diye başlayan cümlelerim var.
Çünki; eğitime önem vermiyoruz.
Cahil olmaktan utanmıyoruz.
Birbirimizi, tüm canlıları yeterince sevmiyor, saymıyoruz
Anlamıyor, dinlemiyoruz.
Komşu, dost, arkadaş
kavramlarının hayatımızdaki önemini yitirdik.
Küçük, büyük ayrımını yapmıyoruz.
O güzelim ata sözleri sadece TDK’da kaldı.
Herkes mi? Tabii ki değil. Tüm bunları yapan hem de en iyi şekilde yapan o kadar çok saygıdeğer insan tanıyorum ki.
Bir o kadar da bu güzelim değerlerden uzak, sadece kendini düşünen bencil insanlar tabii ki.
Bugün biraz karamsarım. Duygularım karışık, umutlarım yitik, hayallerim bitik. Sözün bittiği, tükendiği yerdeyim. Yeniden yeşile dönen bir dünya da uyanmak tüm bu yaşananların kötü bir rüya olduğunu düşünmek istiyorum.
Sevgiyle kalın.
